14 april: kennismaking met alle diensten van Boerenbond – Landelijke Gilden

Het einde van de reis nadert en de vermoeidheid neemt stilaan toe. Toch trekken we vandaag terug naar Leuven om er het hoofdkantoor te bezoeken. REPAM ontdekt al gauw de heel diverse diensten die aanwezig zijn in het gebouw en de trappen (jawel, vijf verdiepingen hoog!). We maken kennis met de bewegingswerking, de verschillende extra diensten van Landelijke Gilden (veelal in samenwerking met andere actoren) zoals plattelandsklassen en -educatie, plattelandstoerisme etc. Bij Boerenbond, de beroepswerking maken we kennis met de verschillende personen verantwoordelijk voor de sectoren, voor innovatie. De vertegenwoordigers van REPAM merken al snel op dat een goede werking te maken heeft met een goede organisatie, een actief personeel, documentatie, onderzoek en archivering. We bezoeken daarenboven verschillende ondersteunende departementen zoals ICT, boekhouding, ledeninformatie etc.

In de namiddag concentreren we ons op communicatie. De rode draad is dat communicatie heel breed is en werkt naar verschillende doelgroepen: leden (landbouwers en niet landbouwers), personeel, bestuursleden en zelfs derden. Verder blijkt ook dat het visuele aspect, zelfs de dag vandaag in een erg geletterde samenleving héél belangrijk blijft. Interessant voor de Congolese context, het zal dus belangrijk zijn om in de communicatiepolitiek van REPAM heel veel met beelden te werken zodoende ook het minder geletterde publiek te kunnen bereiken!

13 april: Boerenbond in Leuven

Na vele dagen terreinbezoeken zetten we vandaag even de wagen aan de kant en nemen we de trein naar Leuven. Vandaag staan immers een evaluatie en gesprekken rond het vervolg na het partnerschap op het programma. Na het evalueren van het bezoek wordt nagedacht over waar we verder op zullen werken in de toekomst en op welke thema’s zowel Landelijke Gilden als REPAM elkaar kunnen versterken en uitdagen zodat we van echt tweerichtingsverkeer kunnen spreken. Verder blijft het ook een grote uitdaging hoe we het partnerschap beter bekend kunnen maken bij de basis van Landelijke Gilden en REPAM. Wat de thema’s betreft zullen we werken de structuur en de werking van de lokale besturen, ledenwerving en -binding, belangenverdediging en de verankering daarvan in de organisatiestructuur, hoe meer ‘actie’ en burgerzin in de activiteiten van de lokale afdelingen brengen en tenslotte omgaan met diversiteit. Rond deze thema’s zal intensief gewerkt worden tijdens de volgende uitwisselingsreis. Voor de verbredingsacties (acties naar de basis) worden de voorstellen nog uitgediept.

samen met Koen en Ann en de vrouwelijke gebruiksvoorwerpen

Nadien heeft Marie het woord genomen om de moeilijkheden die de Congolese boerin dagdagelijks ondervindt, in het licht te plaatsen en beter bekend te maken bij de mensen van Landelijke Gilden. Ze heeft het over het aantal taken die de vrouwen uitvoeren op het veld, over het aantal uren dat een vrouw aan het werk is per dag. Het verschil met de mannen is groot en toch worden vrouwen vaak miskend in hun rol. Ze heeft bij haar uiteenzetting ook wat vrouwelijke gebruiksvoorwerpen meegebracht (een zeef en een transportmand o.a.) die ze heeft overhandigd aan Landelijke Gilden. Het maakt de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen in Bas-Congo ineens veel concreter. Er wordt wel duidelijk gesignaleerd dat er verandering is. Jongere mannen helpen steeds vaker de vrouwen in hun werk.

REPAM voor de ingang van het gebouw van de Boerenbond

Nadien vond nog een uiteenzetting plaats over het gemeenschappelijk landbouw beleid van de Europese Unie. Het beleid streefde door de jaren heen naar voedselzekerheid, volgens de eisen van de bevolking, maar ook naar een goede prijs voor de producenten en een goede prijs voor de consumenten. Een evenwichtsoefening dus! Dit heeft geleid tot meer en minder marktcorrecties, grotere en kleinere successen. Toch blijft een duidelijk landbouwbeleid en -financiering op Europees niveau noodzakelijk voor de boeren!

12 april: appels en peren (Limburg)

De temperaturen zijn sterk gedaald, buiten is het somber, af en toe wat motregen en ook de vermoeidheid begint stilaan wat door te wegen. Desalniettemin is iedereen goed warm aangekleed en enthousiast om naar Sint-Truiden te trekken. In het Provinciaal Centrum Fruit wordt eerst meer uitleg gegeven over de werking van Boerenbond/Landelijke Gilden in de oostkantons, Duitstalig België. Het vormingsaanbod voor de beroepswerking als de Landelijke Gilden werd er uitgebreid uit de doeken gedaan. Veel professionele vormingen door experten uit het veld rond ondermeer bedrijfsleiding en managment. Er is duidelij noodzaak aan voortdurende vorming en bijscholing, ook in het Noorden!

Nadien geeft het PC Fruit een voorstelling over hun activiteiten, ze doen aan onderzoek, hebben proef- en demonstratievelden maar beschikken ook over individuele diensten naar boeren: fruitboeren kunnen een beroep op hen doen tegen betaling i.v.m. allerhande problemen in de fruitteelt. Het is bijster interessant te zien hoe het onderzoek in België echt afgestemd is op de boeren zelf. Later zal Luc Bels ons verduidelijken dat er fruitboeren in de raad van bestuur van het onderzoekscentrum zetelen via de structuren waarin zij vertegenwoordigd zijn (via BoerenBond, via de veilingcoopératie etc.). Wetenschap en onderzoek ten dienste van de landbouwer, en in dit geval de fruitteler! Iets concreter en dieper krijgt REPAM te horen wat er precies allemaal getest wordt en hoe dat precies verloopt om nieuwe variëteiten te testen en te vergelijken. Los van nieuwe variëteiten gaat het ook om technieken om de fruitbomen te beschermen tegen bvb de hagel.

Tenslotte op Luc Bels z’n bedrijf vindt REPAM het indrukwekkend hoe hij kan spelen met vraag en aanbod door z’n appels eigenlijk een heel jaar door te kunnen bewaren in z’n koelcellen en zo gelijktijdig het aanbod vrij te geven. De leden van REPAM doen dat ook, maar zijn beperkter in hun mogelijkheden omdat ze geen goede infrastructuur hebben om hun producten te bewaren. Het blijkt eveneens duidelijk dat de investeringen voor de boeren zwaar zijn. Tal van dure machines moeten aangekocht worden om concurrentieel op de markt te zijn en de beste kwaliteit te kunnen leveren, het is een kwestie van de apparatuur zo optimaal mogelijk te gebruiken. Interessant om horen is dat het bedrijf enkele jaren terug nog heel wat kleiner was en het de laatste 50 jaar een enorme groei is in de grootte van land- en tuinbouwbedrijven. De familie Bels legt ons uit hoe insecten bestreden worden op de plantage. Het betreft een “geïntegreerde strijd” en men gaat pas in een laatste fase over tot het gebruik van insecticide (liefst van een middel dat enkel werkt op een bepaalde soort). Men probeert eerst aan de hand van de natuurlijke vijanden of aan de hand van geurstoffen de insecten te bestrijden.

Na een fruitige dag keert REPAM terug naar Rillaar!

11 april – Op bezoek in de provincie Antwerpen

Na een deugdoend weekend terug op pad om het Vlaamse platteland en de Landelijke Gilden verder te ontdekken, deze keer zijn we te gast in de provincie Antwerpen waar we hartelijk verwelkomd worden door Ludo Vansant, provinciaal voorzitter van Landelijke Gilden in Antwerpen en ondervoorzitter van Landelijke Gilden nationaal, die samen met Ludo Pluym, consulent Landelijke Gilden een boeiende dag georganiseerd hadden.

In de voormiddag werden we ontvangen op de Hooibeekhoeve in Geel waar we een uitleg kregen over de werking van de vzw Rurant alsook over de Hooibeekhoeve. Nadien genoten we van een rondleiding op de Hooibeekhoeve zelf.

 

 

Regionale zender RTV maakte hierover een reportage die je hier kan terugvinden.

Na de lunch volgde een leerrijke kennismaking met consulenten van Landelijke gilden en Boerenbond op het provinciaal kantoor in geel. Aangezien REPAM net gestart is met het aanwerven van personeel in de vereniging, luisterden onze bezoekers aandachtig naar de manier waarop consulent te werk gingen bij zowel Landelijke Gilden als Boerenbond.

Het namiddag programma werd verzorgd door Luc Nouwen van de Sint-Jozefhoeve.

Hier kregen we te zien hoe deze melkveehouder zijn landbouwactiviteiten combineert met sociale activiteiten die weliswaar gelinkt zijn aan het bedrijf: zorgboerderij, educatieve activiteiten voor kinderen, teambuilding enz.

Tot slot keerden we terug naar het provinciaal kantoor van Landelijke Gilden waar de Congolses delegatie een cheque overhandigd kreeg van verschillende bestuursleden van Landelijke Gilden van Geel Rauwelkoven, Kapellen en Ramsel die een Stap voor S.T.A.P. hadden georganiseerd met hun gilde. Hartelijk dank!

 

10 april: uitwaaien aan zee

De hele delegatie van REPAM: Marie, Michel en Jérôme, zijn alle drie katholiek. De zondagochtend trekken we daarom naar de mis in Aartrijke.De ontvangst is er hartelijk en de Nederlandstalige mis, wordt opgeluisterd met wat Frans en Lingala om het de mensen van REPAM zo aangenaam mogelijk te maken. De mis is volgens de mensen van REPAM vooral kort en er wordt niet eens gedanst! Allemaal wat verschillend dus, maar toch, de grote lijnen blijven dezelfde. Na de mis bekijken ze vol interesse het vendelzwaaien, iets wat ze in Congo niet kennen! Zoals alle echte Belgen gingen we na de mis even bijpraten in het café rechtover de kerk met de mensen van de lokale Landelijke Gilden. Het werd een interessante babbel rond het leven in Congo en het landbouwbedrijf van Marie, Michel en Jérôme.

REPAM voor de zee

De zee is voor de mensen van REPAM moeilijk bereikbaar en ze zijn dan ook dolenthousiast als we besluiten een uitje te maken naar de zee. We bezoeken De Haan, nemen er een snelle hap en een wandeling tot aan de zee alvorens richting Aarschot te vertrekken!

REPAM in De Haan

9 april: toerist in Afrikaans Brussel

Na een drukke week vol inhoud en uitwisseling, kwam het weekend net op tijd om even uit te blazen. Vandaag maken we een toeristisch uitstapje naar Brussel en Tervuren.

We begonnen het bezoek op een locatie met een duidelijk Congolees verleden: het Koninklijk Paleis in Brussel. Tot op vandaag blijkt dat ons koningshuis interesse heeft in onze voormalige kolonie. Een groot deel van de inrichting en een aantal verbouwingen van dit paleis werd gefinancierd met middelen die Leopold II in Congo verzamelde. Ondertussen weeten ook onze bezoekers dat de laatste koninklijke bezoeker in Congo de komende weken niet erg welkom zal zijn in dit paleis.

Via het Park van Brussel daalden we af door de Ravensteingalerij naar het Centraal Station. Vele groepen uit de jeugdbewegingen vulden de centrale hal op deze eerste dag van de paasvakantie. Wij namen echter niet de trein, maar wandelden verder tot op de grote markt. Jerome, Marie en Michel keken hun ogen uit naar het imposante stadhuis en de prachtig gerenoveerde gevels van de historische huizen. Een paar straten verder werd Manneken Pis door toeristen omringd. Veel was er echter niet te zien. Ons Manneke had ter gelegenheid van de Zombie-parade een draculakostuumpje aan, inclusief masker.

Om onze Congolese vrienden niet te hard te vermoeien op deze ‘vrije’ dag, namen we de metro om terug te keren naar het hogergelegen deel van Brussel. Bij het eerste vertrek van de ondergrondse trein, moesten ze even zoeken naar het evenwicht, verrast door de snelheid. Maar algauw genoten ze volop van deze efficiënte manier om door de hoofdstad te rijden. Vooral ook omdat ze uitkeken naar het vervolg van de uitstap: een wandeling door de Matonge, de Afrikaanse wijk in Brussel.

Hoewel ze al over deze plek gehoord hadden, hadden ze niet verwacht dat er zo een actieve Afrikaanse gemeenschap zou zijn. De vele kapperszaken zaten stampvol, in de kleine winkeltjes was het soms drummen om binnen te geraken en de eerste Congolese restaurants begonnen hun terras klaar te zetten. In de winkels herkenden onze Repam-gasten veel producten die ze zelf ook kweken: arachidenoten, pepertjes, kleine aubergines, verschillende soorten knolgewassen, de bladgroente ‘amarenthe’… De typische Afrikaanse stoffen werden van dichtbij bekeken, maar bleken dubbel zo duur als in het thuisland.

Na een weekje Vlaamse kost, hadden onze bezoekers wel eens zin in een Afrikaanse maaltijd! Geen probleem in deze buurt, dus al snel zaten we achter onze schotels met geit, tilapia en bakbananen. Duimen en vingers werden letterlijk afgelikt. En met een volle maag en vernieuwde krachten stapten we de wagen in op weg naar museum voor Midden-Afrika in Tervuren. Dit museum toont heel wat over Congo en zijn geschiedenis en was dan ook erg boeiend voor de Congolezen. Ze keken hun ogen uit naar de vele voorwerpen van verschillende stammen, de opgezette dieren en de mooie audiovisuele informatie over hun land.

Vrijdag 8 april: verse groenten en fruit én de voorzitter!

Vrijdagochtend vroeg uit de veren want we bezoeken de cooperatie Brava in Zellik. Brava is een cooperatie van een 1700 tal Belgische boeren en organiseert een veiling zodat hun leden hun groeten- en fruitproductie beter kunnen verkopen. Brava blijkt ondertussen een goed uitgebouwde structuur en legt vooral de nadruk op kwaliteitscontrole en kwaliteitslabels. Kwaliteit is erg belangrijk om klanten te kunnen binden. Van elk stuk groente en fruit wordt een hele historiek bijgehouden! De cooperatie is eigendom van de boeren en de werknemers werken dus vóór de boeren. Toch gelden voor iedereen regels: de boerenleden moeten zich aan de kwaliteitsnormen houden en verkopen uitsluitend aan de cooperatie. De cooperatie daarentegen hoopt via de veiling op een zo goed mogelijke prijs voor z’n leden en organiseert de verkoop van de producten van de leden tegen een lage kost. Efficiëntie en kwaliteiten zijn de kernwoorden. Eén ding is duidelijk: willen we de kwaliteit hoog blijven houden, dan moet het bestuursniveau en het uitvoerend niveau duidelijk gescheiden blijven: leden kunnen daardoor geen personeelslid worden.

Rechttegenover vinden we de grootdistributie van Delhaize. Het is indrukwekkend te horen hoe snel alles moet gaan! Groenten moeten vers zijn en bijgevolg moeten de mensen van de aankoop dienst in een recordtempo groenten en fruit kopen, ze komen amper aan in Zellik of ze liggen ‘s avonds of ‘s morgens al terug in de rekken! Verder kijken onze Congolese gasten verrast als ze ananas, bananen, advocado, mango’s, zoete aardappelen etc. in de gangen zien liggen. Geen enkel van de voornoemde producten komt uit Congo. Nochtans produceren zij al die producten! Eenmaal terug uit de frisse depots van Delhaize vertrekken we richting Brussel.

Op het hoofdkantoor van Trias, maakt de delegatie van REPAM kennis met de medewerkers van Trias en ontmoet eveneens de voorzitter van Boerenbond en Landelijke Gilden Piet Van Themsche. Het was een warme ontmoeting. De voorzitter had heel wat vragen en interesse voor de mensen van REPAM: over hen persoonlijk, de levensomstandigheden en hun organisatie. Hij had bijzonder oog voor de situatie van de vrouw en het belang van communicatie. Er werd geluisterd naar hun observaties rond de voorbije week: de systemen om aan diversiteit te werken in de organisatie, het belang om deel te nemen in adviesraden, actieve ouderen etc. Hun vragen over markttoegang en contact met de leden aan de basis werden uitgebreid besproken.

7 april: onderzoek en engagement

Na het afscheid van de gastfamilies vertrokken we naar het Provinciaal Onderzoeks- en voorlichtingscentrum voor Land- en tuinbouw in Beitem (Roeselare).  Er wordt op provinciaal niveau onderzoek uitgevoerd naar relevante thema’s mede gekozen door de land- en tuinbouwers. De West-Vlaamse boeren krijgen informatie over de proefvelden en de bevindingen van de nieuwe culturen en technieken die uitgetest werden. Verder kunnen de boeren speciaal advies krijgen tegen een vergoeding. In Congo bestaat ook een nationaal onderzoekscentrum voor landbouw, met verschillende afdelingen in de provincies. Jammer genoeg is het amper actief en leveren ze heel weinig diensten en advies aan de lokale boeren. Van het nut en het belang – vooral in het bestrijden van plantenziektes en het ontwikkelen van nieuwe methodes – van een dergelijk centrum, zijn onze Congolese gasten alvast overtuigd! Misschien kunnen ze aan belangenverdediging om hun Congolees onderzoekscentrum ook echt operationeel te maken? Ze hopen op een samenwerking met het POVLT in de toekomst! REPAM vond vooral raakvlakken met hun eigen context in de biologische landbouw. Het bestrijden van insecten die een negatief invloed hebben op een bepaalde teelt via andere insecten, vonden ze interessant. Het gebeurt bij hen ook, maar nog niet consequent.

De delegatie van REPAM krijgt uitleg bij het weerstation op het POVLT

Vanuit Beitem vertrokken we naar Luc Messely. We troffen er zowel Luc als Lieven, respectievelijk provinciaal voorzitter van Boerenbond en Landelijke Gilden. Gedurende de lunch verduidelijken ze ons de provinciale werking en activiteiten. Het engagement van de voorzitters is vrijwillig ondanks het vele werk dat het met zich mee brengt! De activiteiten van Landelijke Gilden op provinciaal niveau  zijn enerzijds activiteiten uit een overlegkader met meerdere bewegingen uit de groep BoerenBond en anderzijds activiteiten om de lokale bestuursleden te vormen rond allerlei thema’s. Werken rond lokaal leiderschap en engagement in de beweging, een interessant thema en een uitdaging voor REPAM en Landelijke Gilden!

Jerome en Michel op de hoogtewerker tussen de tomatenplanten in het tuinbouw instituut

Tenslotte bezoeken we het Provinciaal Tuinbouwinstituut in Kortrijk. Vol enthousiasme leren we over de tomatencultuur. De relatie met het planten van enkele tomatenplanten in volle grond in Congo is zoek. Het blijkt een hele technologie om beroepsmatig tomaten te kweken in België! Net zoals vissen overigens. Toch blijft het interessant, vooral om te zien hoe de land- en tuinbouw sector zich moet blijven innoveren en op de markt in moet spelen. Voortdurende aanpassingen zijn nodig. Het is boeiend te zien hoe een school functioneert, hoe verschillende technieken worden aangeleerd en hoe jongeren worden opgeleid om professionele land- en tuinbouwers te worden. Er wordt echt gewerkt aan het creëren van specialisten voor de toekomstige generatie!

6 april – Grond, koeien en machines!

Repam werkt als Congolese boerenorganisatie onder andere rond het verwerven van gronden van grote plantagehouders om de eigen boeren landbouwkansen te geven. De strijd om grond te verwerven en te behouden, kennen we ook hier. In Doel gingen we enkele uren op stap met Guido Van Miegem. Hij toonde hoe de moeizaam op het water veroverde polders nu opnieuw bedreigd worden door havenuitbreiding en natuurcompensaties. Ook het verhaal dat een heel dorp, inclusief de kerk en het kerkhof plaats moeten ruimen voor een nieuw havendok en kades, was erg confronterend voor de Congolese bezoekers. Het deed hen denken aan de grote stukken grond die door de overheid aan , vaak buitenlandse, bedrijven worden toegewezen zonder dat men er rekening mee houdt dat er mensen wonen en werken.

Tussen natuur en landbouw op de polderdijk.

Na Doel zetten we koers richting Sint-Niklaas. We waren er te gast op het melkveebedrijf van Johan Van Goethem. Zijn vader Albert vertelde er in de educatieve ruimte boven de stal, over de werking van de gewestraden van Landelijke Gilden. Albert is al een aantal jaar voorzitter van de gewestraad Sint-Niklaas. Het belang van uitwisseling tussen afdeling en tussen de verschillende niveau’s vormde een duidelijke parallel met de werking van de structuren van Repam. Ontspannende activiteiten organiseren voor het hele gewest, zoals een kwis of een voetbaltoernooi, was wel inspirerend voor de bezoekers. Ze waren blijkbaar wel gewonnen voor het idee dat men door samen leuke dingen te doen, ook enthousiaster is voor de ‘ernstige’ vergaderingen.

Leopold II de rug toegekeerd in het stadhuis van Lokeren.

Door landbouwschepen Nina Van Der Sypt kreeg onze groep een plechtige ontvangst en een leuke rondleiding op het stadhuis van Lokeren. In Congo ga je normaal langs bij de lokale overheden als je ergens aankomt. Bij ons zijn we gelukkig wat flexibeler en konden we dit plannen na vier dagen verblijven in de stad.

Voor het laatste deel van de dag namen de gastgezinnen ons zelf op sleeptouw. Philip De Visscher en Peter Bauwens zijn immers secretaris en voorzitter van de coöperatieve machinering Lokeren. Hoewel in de regio waar Repam actief is de grote tractoren, ploegen, zaaimachines en ander materieel nog verre toekomst zijn, is het idee achter een machinecoöperatie wel heel zinvol en bruikbaar. Er waren dan ook heel wat vragen over het lidmaatschap, de afspraken tussen de leden over het gebruik van het materiaal en het financiële beheer binnen de coöperatie. Jongens en machines zijn blijkbaar een perfecte combinatie, want vooral Michel stond te trappelen van ongeduld om een kleine demonstratie van ploegen en zaaien mee te maken vanuit de tractor.

Demonstratie van de ploeg van Machinering Lokeren.

En toen werd het tijd voor het Laatste Avondmaal. Athans: bij de gastgezinnen. Vanaf morgenavond gaat Repam immers een ander stukje Vlaanderen verkennen en verblijven ze in Asse. Tijdens en na de maaltijd werd duidelijk dat Jerome, Marie en Michel meer dan goede herinneringen zullen overhouden aan de twee families waar ze logeerden. Maar ook andersom werd dit verblijf voor de gastgezinnen een unieke ervaring om niet snel te vergeten. Ondanks het cultuurverschil, ondanks de taalbarrière, ondanks de bijkomende praktische beslommeringen,… Alleen maar gelukkige mensen dus: Congolezen en Vlamingen samen. Hopelijk zetten we deze trend verder de rest van het bezoek door Repam aan Vlaanderen.

Op de foto met de gastgezinnen.

Van Bazel naar Sint-Anna

Deze drukke maar gevarieerde dag startte met een half uurtje vertraging. De onberekenbare ochtendspits hielp het timemanagement om zeep. Onze Congolese bezoekers gebruikten de verloren tijd echter zinvol en maakten wat beter kennis met de gastgezinnen en hun landbouwbedrijf.

Rond tien uur werden we onthaald bij de voorzitter van Landelijke Gilde Bazel. Cyriel Van Osselaer is er één van de drijvende krachten achter de lokale werking. Vol enthousiasme vertelde hij over de vele activiteiten van de afdeling: fietsbedevaart, sneukeltocht, kerstallenwandeling,… Maar de bestuursleden van Repam hadden vooral wat vragen bij het financiële plaatje. Waar haalt een afdeling zijn werkingsmiddelen? Wat is op dat vlak de relatie tussen de afdeling en de organisatie op nationaal niveau? En waarom wordt iemand in godsnaam lid van Landelijke Gilden zonder dat hij/zij landbouwer is? Een leerrijk gesprek afgesloten met een kleine wandeling in het dorp onder begeleiding van Laurent Meersschaert. Laurent is bestuurslid in de Landelijke Gilde van Bazel, maar ook gewestvoorzitter en provinciaal bestuurslid.

LG Bazel en Repam aan Kasteel Wissekerke

Na de middag namen we een duik in ons Vlaamse landbouwverleden met een bezoek aan het landbouwmuseum van Stekene. De Landelijke Gilde van Stekene verzamelde er onder impuls van bestuurslid Lucien Persoon een collectie landbouwalaam uit de eerste helft van de twintigste eeuw. De Congolese boeren stelden onmiddellijk tientallen vragen over wat ze zagen. Omdat al dit materiaal kan worden gebruikt zonder gemechaniseerde trekkracht, zijn veel zaken bruikbaar in de Congolese context. De ploegen en zaaimachines kregen dan ook heel wat aandacht. Een bezoek dat enorm interessant was en natuurlijk veel te kort. Er wachtte ons echter nog een afspraak.

Marie test een zaaimachine

Landelijke Gilden geeft extra aandacht aan een aantal doelgroepen. Onze seniorenwerking is er één van. In Hamme-Sint-Anna konden we terecht bij Arsène Van Havermaet. Ondanks zijn 83 jaar is Arsène nog actief in tal van verenigingen. Als voorzitter van de gewestelijke seniorenwerking neemt hij heel wat hooi op zijn vork door jaarlijks een drietal daguitstappen, kaartnamiddagen, een feestvergadering en een vijfdaagse reis in elkaar te boksen. Seniorenwerking staat misschien niet meteen op de prioriteitenlijst van de Congolese boerenorganisaties, maar dat betekent niet dat dit bezoek weinig zinvol zou zijn. De manier waarop Landelijke Gilden met deze doelgroep werkt op regionaal, provinciaal en nationaal niveau, kan immers inspirerend zijn voor het werken met andere doelgroepen in Congo. Belangenverdediging in adviesraden voor de overheid zal bijvoorbeeld ook voor Congolese boeren binnenkort realiteit worden.

Op bezoek bij Arsène Van Havermaet.

Ondanks het plezier bij het krulbollen gisteren, staat er vandaag geen avondactiviteit op het programma. Onze Congolese vrienden zullen een deugddoende rustige avond kunnen gebruiken. Het worden immers nog boeiende, maar intensieve dagen!